Desar Kllogjri, shkolla “Shefqet Guzi”, Gramsh

Lumturia

Nëse lumturia do të matej me smerald,
Drita e saj do të verbonte diellin.
Nëse dashuria do të vishej me diamant,
Shkëlqimi do të pushtonte qiellin.

Lumturia çel si syth qershize
Në degën e thyer nga pendët e zogut,
Nuk ngjan ajo me hije mrizi
Ku blegërimat fshihen në lulet e shtogut.

Në një buzë që digjet, gjej lumturinë.
Prekja e duarve puth gjakun që më vlon,
Melodia e zërit tret ankthin tim,
Shuhem syrit tënd, diell që perëndon.

Deti i dashurisë – unazë rreth meje,
Valët e qeta puthen netëve me rërën,
Si çadër shumëngjyrëshe, hija na mbulon
Më sjell lumturinë në mesin e ëndrrës.

Vesë mbi trëndafil, petale ngjyrë malli
Qeshur rreze e diellit, lëkurën lëmon.
Mbledhur lumturia në dromca kristali
E ndjej në eter, na mbush kur frymon.

Desar Kllogjri, shkolla “Shefqet Guzi”, Gramsh